Organisatie: Jacqueline en Jan Kleuskens, Silvie en John Minten.
Een impressie!
Op vrijdag 10 juni tegen 20.30 uur was het weer lekker druk in de tent achter café Cambrinus aan de Venrayseweg in Horst voor de briefing van de 36e toertocht van HMBC. Het was er voller dan door menigeen – behept met enige scepsis – was verwacht en een snelle eerste indruk constateerde een verrassende daling van de gemiddelde leeftijd i.p.v. een stijging met 1 jaar. Drie groepjes van vier jongeren zorgden voor drie niet grijze eilanden. Zij zetten ook nog 10 motoren in totaal in waardoor het aanvankelijk dramatisch lage aantal motorfietsen plots weer helemaal op peil was en meteen ook sterk gemoderniseerd.
Cas en Mat Houwen hadden hun vriendinnen thuis gelaten en twee motorrijdende vrienden uitgenodigd, Arno Cleven en Gerrit Jan Reurslag. Bas Kortooms, zoon van Henk Kortooms uit Tegelen, wilde de verhalen van pa wel eens op waarheidsgehalte controleren en met drie vrienden uit zijn omgeving – Sven Laumans, Ted Offermans en Bob Peeters – de uitdaging van de HMBC-speurtocht aangaan en de sfeer van een door grijs gedomineerd weekend proeven. Ook Jordi Verheijen was klaar met het luisteren naar het enthousiasme van vader Theej en moeder Petra en wilde met haar motorrijdende vriend Jami Vallen samen met vrienden Fern en Jeffrey Hubers van Assenrath het gebeuren “HMBC-toertocht” van binnen uit beleven. Zo stonden er samen met de vele oude getrouwen tenslotte 18 equipes aan de start in een mix van motor- en autoteams. Jac Houwen zou rechtstreeks toeren met zijn 29 jaar oude R100RS maar wel bij de rustpost aangaan en Chrit en Jeanne Kortooms zouden vanwege schouderklachten van Chrit linea recta met de auto komen. 52 personen inclusief organisatie.
De start van de equipes was gepland vanaf 8.00 uur. Op zichzelf een vriendelijke starttijd ware het niet dat het startpunt was gelegen in het centrum van het nog/altijd rustige centrum van Slenaken op de parkeerplaats van Restaurant “’t Brugske” en dat betekende toch om 6.00 uur onder het dekbed vandaan en vóór de eigenlijke toerstart 100 km of nog meer om mens en techniek op te warmen.
Toch wel tot veler verbazing onder de deelnemers ook de auto-equipe van Carin en John Alberts, welke laatste nog maar juist was gestart met de revalidatie van een infarct. John zou het hele weekend meebeleven.
Het starten om de 2 minuten vanaf 8.00 uur bleek slechts een formele mededeling, want elke equipe startte op een moment naar eigen inzicht en dat leverde nergens een probleem op laat staan een HMBC-file in het eerste deel van de tocht.
De eerste opdracht leidde de rijders via een golvend landschap en kronkelende achterafweggetjes naar Comblain-au-Pont ten zuiden van Luik aan de Ourthe. Om een foto te maken van Le Petit Chateau de Comblain was het verstandig om vanuit het centrum van Comblain te voet te gaan, hoewel het een toertocht betreft. Deze fotoactie kostte al snel een half uur.
Bij de volgende opdracht mocht wederom gekoerst worden door een schitterende omgeving om tenslotte een oud trein/tramstationnetje – “Forge a la plez” – te bereiken nabij de kruising Lamormenil 3 km/Manhay 8 km. Dit was de eerste keer dat de betekenis van het woord “nabij” erg ver opgerekt moest worden. Nabij zal een lengte gehad hebben van 3km. (Een straal van 3 km levert in een cirkel een zoekgebied op van ruim 28 vierkante km… Maar niet meer verder denken … Het wordt langzaam een speld in een hooiberg en zo erg was het nou ook weer niet.) De drukte van toerleden bij “Forge a la plez” – waarschijnlijk een verbastering van Forge de l’Aplé – deed een bemande (rust)post vermoeden, maar wie was de bemanning en waar waren de zitplaatsen? De bemande rustpost lag ongeveer 55 km verder na alweer veel mooie en smalle wegen over verlaten hoogten een enkele maal afgewisseld door een breder en sneller traject in Ouren op 1,5 km van het drielandenpunt Duitsland, België en Luxemburg. Een parel van een hotel in het centrum van Ouren was gedurende enkele uren een gezellige en tegen buitjes beschutte ontmoetingsplek voor HMBC’ers en een voorbereidingsplaats om scherp koers te kunnen zetten naar alle volgende routecontrolepunten. Het is één equipe (of één navigatie) gelukt om een aantal malen binnen de geurcirkel van het hotel te passeren, zonder dat de navigatie meldde: “U hebt uw bestemming…” De navigatie verwees steeds maar naar wegen van het doodlopende té landelijke type en dat heeft de equipe Joep en Els den Mulder zo veel kilometers rond Ouren opgeleverd, dat na de pauze koers werd gezet naar het eindpunt in Steckenborn om zo met genoegen te voldoen aan de wens van de organisatie; ”… wij verwachten dat jullie rond 17.00 uur aan de soep kunnen zitten.” Dit leverde geen prijs op, maar wel een extra vermelding.
Voor een andere equipe klonk het begrip drielandenpunt zo oer-Nederlands in de oren dat onmiddellijk Vaals op de kaart werd aangewezen en op de navigatie werd ingetoetst. Na het nodige heen-en-weer rijden met het drielandenpunt op 1,5 km in gedachten verscheen er maar geen Hotel “Rittersprung”. Was het hotel gelegen in Nederland, Duitsland of België? Rittersprung zou qua naam het beste in Duitsland passen. Zou er iets fout zijn in de aanduiding van het routecontrolepunt? Allemaal vragen om de wanhoop nabij te geraken. Een belletje naar de organisatie leerde hen snel dat een goede uitslag naar het bekende fabeltjesrijk moest worden verwezen en Theej en Petra Verheijen besloten in een streep naar het eindpunt te toeren om daar als eersten de soep en het bier te mogen testen.
Snel na aankomst bij de pauzeplaats kreeg elke equipe het vervolg van de toer overhandigd met ter geruststelling (of… lagen er al zorgen aan ten grondslag?) de mededeling: “Er komen nog 5 trajecten, maar de afstanden zijn slechts kort.” Na de 5 trajecten op het eindpunt gearriveerd zou de klok toch bijna 7 omlopen verder zijn, 20.45 uur.
Opdracht 4: “Nabij” de kruising Prüm 11km/Sellerich 3 km/Brandscheid 2 km aan de L 20 moest een sculptuur van een forse houthakker in hout tussen hoog opgaand hout in regenachtige omstandigheden worden gevonden en gefotografeerd. Ditmaal was “nabij” een beetje meer nabij dan nabij bij opdracht 2. Het zal bijna 2 kilometer geweest zijn. “Nabij” was hier dus al ruim 50 % gemakkelijker en de toeromgeving bleef gé-wél-díg! Van de houtbewerker moest koers gezet worden naar de splitsing Stadtkyll 8 km/Jünkerath 3 km/Steffeln 6 km/Lissendorf 1km. Nauwkeurig raadplegen van de kaart leidde tot het sterke vermoeden dat de splitsing zich in Birgel zou moeten bevinden. Met de navigatie gericht op Birgel was het historische gebouw bij de genoemde splitsing niet moeilijk te vinden. Hier zou de term “nabij” meer dan terecht geweest zijn, maar werd bij deze opdracht niet ingezet. HMBC’ers begrijpen bijna alles!
Volgende opdracht. “Nabij Hellenthal (D-53940) tussen de B258 en de B265, staat deze gevaarlijke beer te wachten op jullie komst!” “Nabij” betekende vanuit het centrum van Hellenthal hemelsbreed 1,5 km, maar opvallender is het feit dat bij nadere beschouwing van de ligging van het Freiwildgehege bij Hellenthal via Google Earth de goedmoedig uitziende beer op in vogelvlucht 1,5 km ten westen van zowel de B258 als de B265 gelegen is. Dus niet tussen de beide genoemde Bundesstrassen… en toch konden 15 equipes een routeaanduiding als deze weer op de juiste manier lezen/interpreteren en vinden en een woord als “nabij” aanpassen aan de gewenste situatie. Knap toch ook dat een organisatie zo goed kan inschatten wat de gemiddelde HMBC-equipe aan flexibiliteit in huis heeft.
De volgende opdracht was zowaar nog lastiger; de cryptische omschrijving… “deden de Romeinen onder het kruis water bij de wijn in hun tuin” en de aanduiding tussen Euskirchen en Bad-Münstereifel met een foto van een soort gemetselde riolering met de vermelding Römerkanal moesten de toergangers op het goede spoor zetten. De afstand tussen de beide genoemde stadjes is 12 km en de vraag dient zich onmiddellijk aan hoe lang je iets tussen twee punten gelegen mag noemen. Hoe ver mag je dan afwijken van de rechte lijn? Bij een straal van 6 km kom je aan een cirkeloppervlak van ruim 110 vierkante km en ook weer in dit geval hebben 15 equipes de wijnriolering van de Romeinen in het plaatsje Kreutzweingarten precies halverwege Euskirchen en Bad-Münstereifel aan de doorgaande route, de B 51, kunnen vinden. Top toch!
De laatste etappe leverde geen problemen op. Gästehaus DON BOSCO in het dorpje Steckenborn ligt als laatste gebouw rechts aan de weg naar Woffelsbach en als je laat arriveert kan men het vertrouwde geurenmengsel niet missen; twee geuren soep van het hartige HMBC-type vermengd met een vleug kruidig bier. Dat was het dan: 336 km van 8.15 uur tot 20.45 uur. 26,88 km/u en dit alles met heel veel genoegen! Prachtige route!
Gästehaus DON BOSCO is een groepsaccommodatie afgeleid van een voormalig hotel, dat er prima bij lag en voor HMBC-begrippen hoog comfort bood met kamers voorzien van toilet en douche voor één tot maximaal vier personen. De keukenuitrusting was uitgebreid en prettig ruim en de zitruimte was voor de 52 aanwezige personen precies aan de maat. Aan de achterzijde bood een terras met aansluitend een tuin/boomgaard, waar enkele tenten een bijna vlak plekje konden vinden, een beschutte en bij geval zonnige verpozing. Een kampvuurplaats en het zo nu en dan opduiken van een nieuwsgierige niet echt schuwe vos maakte het plaatje compleet en een beetje spannend.
Speurtechnisch hebben de jonge deelnemers het geweldig gedaan. Alle jeugdequipes hebben de tocht volledig gereden en twee van hen eindigden in de top 5; Arno, Cas, Gerrit Jan en Mat met 325,75 km op een tweede plaats en Bas, Bob, Sven en Ted met 327,75 km op de vierde plaats. De equipe van Fern, Jami, Jordi en Jeffrey landde met 352 km verdienstelijk op de 10e plaats. De derde plaats werd ingenomen door Piet en Loes Smedts met 326 km. Dat is dus maar 250 meter meer dan de equipe op plaats twee. Tevens een knappe revanche op de magere resultaten van de twee voorgaande tochten. Onovertroffen ditmaal de equipe van Huub en Peggy Rootbeen, in hun nieuwe Polo diesel, die met 323 km alle andere deelnemers achter zich hield. Proficiat. Aan deze overwinning mochten zij op zondag ook nog een gezonde kleindochter toevoegen en zo is de club die geen club is weer een opa en oma rijker. Nogmaals proficiat. (Om nieuwe deelnemers te trekken moet HMBC zich maar niet te duidelijk afficheren met het aantal grootouders in de gelederen!!)
Opmerkelijk zij nog dat Piet van Daal er wéér in geslaagd is om binnen de tocht de meeste kilometers op de teller van zijn R100RS van 1983 (met ruim 130.000 km in totaal) te verzamelen, namelijk 375. In de bijna 30 met deze BMW gereden toertochten zal Piet zeker 18.000 km hebben afgelegd in het model van uit tot weer thuis. In dezelfde equipe reed ook de Honda 750 van Huub Hanssen, de waarschijnlijk oudste meetoerende motor uit 1978. Een 1 jaar jongere motor (BMW R100RT) werd bereden door Jan Stax. Deze heeft 32.000 km op de teller (of 132.000 of 232.000). De motor met de meeste gereden kilometers is de BMW van Jan Kleuskens (organisatie) met ruim 174.000 km en zo deelde Jan nog mee: “Hij moet nog minstens een jaar mee vanwege de verbouwing van de ba…”
Drie equipes hebben om verschillende redenen de tocht niet geheel afgelegd en konden daarom niet in de officiële uitslag worden opgenomen. Naast Joop en Els en Teej en Petra hebben ook Peter van Eijk en Henk Kortooms het wedstrijdgedeelte moeten verlaten, toen Peter in een scherpe steile bocht naar boven min of meer stil viel en als gevolg daarvan met de motor om ging; afgebroken koppelingshendel en schakelpook met schetsplaat. Peter had na een nachtje slapen een beetje een stijve rug.
De zondagmiddag met prachtig weer werd divers besteed; één jeugdgroep ging toeren met als eindpunt de Nürburgring, een andere jeugdgroep ging eveneens toeren en vertrok daarna naar huis. Een deel van het grijs maakte een wandeling en bezocht later een Trödelmarkt. ’s Avonds was het tot bijna 01.00 uur gezellig rond het kampvuur achter het gebouw en op zondag tegen 11.30 uur waren alle deelnemers via een prettige omweg of rechtstreeks op weg naar de eigen vleespotten.
Mooie route, prima organisatie. Tutti paletti Jacqueline, Silvie. Jan en John.
Zeer belangrijk voor de continuïteit: Toertocht 2012 zal worden georganiseerd door Henk Ummenthun en Hans en Els Vullings. Hun denkradertjes zijn al in beweging. Veel succes gewenst.
Henk Aldenhoven
Recente reacties